Pani Przewodnicząca! Szanowni Państwo, dziś mówimy o kryzysie mieszkaniowym w Europie, ale dla wielu osób z niepełnosprawnościami problem nie zaczyna się od chociażby ceny mieszkania. Problem zaczyna się od tego, że dostępnego mieszkania po prostu nie ma, bo aż 70–80% z nich nie nadaje się do samodzielnego życia dla osób z niepełnosprawnościami. A przecież brak dostępnego mieszkania to nie tylko kwestia komfortu. To bariera, która często uniemożliwia samodzielne życie, pracę i pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Dlatego cieszy mnie, że moje propozycje dotyczące tej właśnie kwestii spotkały się z szerokim poparciem w komisji HOUS. Niezależnie od przynależności politycznej wszyscy dostrzegliśmy wagę problemu. Wzywam dziś Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na rozwój dostępnego budownictwa. Potrzebujemy większej liczby mieszkań dostosowanych oraz mechanizmów, które zagwarantują odpowiedni udział takich lokali w nowych inwestycjach. Bo dostępność zaczyna się już na etapie projektowania. To właśnie wtedy musimy myśleć o przestrzeni w sposób inkluzywny. W sprawozdaniu podkreślamy również konieczność pełnego wdrożenia zobowiązań wynikających z Konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami, bo dostępne mieszkanie razem z usługami wsparcia środowiskowego, w tym asystencją osobistą, jest podstawowym warunkiem niezależnego i godnego życia. Chcę też powiedzieć jasno osobom z niepełnosprawnościami w całej Europie – wasze prawa zostały w tym sprawozdaniu uwzględnione. Nic o was bez was.